Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Πλήρης απογοήτευση ή πως οι Καρανίκες κατέστρεψαν τις ζωές μας

Είναι κάποιες στιγμές που μας σημαδεύουν στη ζωή μας για πάντα. Για κάποιους είναι ευτυχισμένες (π.χ γέννηση ενός παιδιού, γάμος, μια τρυφερή στιγμή με το έτερο μας ήμισυ κ.α) , για κάποιους άλλους όμως οι στιγμές αυτές είναι ιδιαίτερα δυσάρεστες.
Στη ζωή άλλωστε ότι ζούμε είναι στιγμές και ουδείς μπορεί με απόλυτο τρόπο να προβλέψει το μέλλον με γνώμονα την λογική.

 "Όταν κάνουμε σχέδια για το μέλλον ο Θεός μαζί μας γελάει" λέει η λαϊκή θυμοσοφία. Ένας απροσδόκητος θάνατος , το τέλος μιας σχέσης και ακόμα πιο "πεζές" καταστάσεις όπως το καθημερινό άγχος της επιβίωσης που για μερικούς από εμάς καταντάει δυσάρεστη ρουτίνα είναι αιτίες για να αναλογιστούμε πολλές φορές εάν αξίζει όλη αυτή η ταλαιπωρία. Καμία διάθεση βεβαίως δεν έχω να σας βγάλω από την κυριακάτικη ρουτίνα σας, ούτε φυσικά να σας "βαρύνω" με πράγματα που είναι αναπόφευκτα να συμβούν. Όμως από αυτό εδώ το βήμα που έχω θέλω να σας επιστήσω την προσοχή πως ο χρόνος είναι κάτι που ουδείς μπορεί να τον αγοράσει! Κυλάει αμείλικτος και ποτέ δεν γνωρίζουμε την λήξη  της "παράστασης" που αποκαλούμε ζωή!

Επομένως αυτές οι στιγμές που δύναται να προσδιορίσουν την μετέπειτα πορεία μας, καλό είναι να τις ζούμε πάντοτε ενθυμούμενοι πως το αύριο είναι άδηλο και αβέβαιο όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Από το 2007 που ξεκίνησα την διαδικτυακή μου παρουσία με το ιστολόγιο ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ σας είχα προειδοποιήσει πως οι μέρες ξεγνοιασιάς και ευδαιμονίας τελειώνουν. Η χρεοκοπία της χώρας ήταν προ των πυλών και οι επισημάνσεις μου βασιζόμενες σε ουσιαστική πληροφόρηση που είχα λόγω της επαγγελματικής μου ενασχόλησης λοιδορήθηκαν πρώτα από όλα από συναδέλφους μου. Μετέπειτα στο χορό μπήκαν και όλοι αυτοί οι βολεμένοι συμπολίτες μας που γέμιζαν τις πλατείες των αγανακτισμένων θεωρώντας πως θα μπορούσαν να ζούνε για δεκαετίες ακόμα αρμέγοντας μια ψόφια αγελάδα. Τα χρόνια που κύλισαν μου υπενθύμισαν πως οι κακές προβλέψεις δεν είναι αρεστές σε μια πλειοψηφία συμπολιτών μας που αρνείται πεισματικά την πραγματικότητα. Τραγική ειρωνεία πως αυτή η πλειοψηφία ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ για πάντα και τις δικές μας ζωές. Αυτοί που έσκιζαν τα μνημόνια και χόρευαν στο Σύνταγμα για το τέλος των μνημονίων μετά την επικράτηση του ΟΧΙ στο περιβόητο δημοψήφισμα είναι οι Καρανίκες που καταδίκασαν όλους εμάς να εργαζόμαστε με αμοιβές Ρουμανίας και να παρακαλάμε τα αφεντικά μας να μας πληρώνουν ανά τρίμηνο για να έχουμε τουλάχιστον την ψευδαίσθηση μιας ζωής που φυσικά δεν μας αξίζει. "Όμηροι" μιας αστικής δημοκρατίας που δίνει μία ψήφο σε όλους αναμένουμε από άεργους χαραμοφάηδες όπως τον σημερινό μας πρωθυπουργό να λύσουν τα προβλήματά  μας.

Οι καταληψίες κατάφεραν με την δική σας ψήφο  να καταστρέψουν με την πρωτοφανή ανικανότητά τους ότι έχτισε με κόπο η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου. Όχι μόνο δεν έσχισαν τα μνημόνια αλλά έφεραν χειρότερο και μας κουνάνε και το δάχτυλο κατηγορώντας μας για ξενόδουλους και προσκυνημένους. Αυτοί μαζί με τα "φιλαράκια" τους της Χρυσής Αυγής βυσσοδομούν κατά των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας και αναζητούν συμμάχους σεσημασμένους δικτάτορες όπως ο Βλαδιμίρ Πούτιν , ο Μαδούρο, ο ψυχασθενής Κιμ της Βόρειας Κορέας , και ένα σωρό άλλους δικτάτορες τους οποίους έχουν ως πρότυπά τους. Από την μια πλευρά οι νοσταλγοί του Στάλιν και από την άλλοι αυτοί του Χίτλερ και εμείς οι πολίτες που με γνώμονα το συμφέρον της πατρίδας μαχόμαστε για να διατηρηθεί η χώρα μας στον δυτικό κόσμο στο  περιθώριο.

Ακόμα και η φιλελεύθερη ΝΔ έχει στελέχη ρωσόφιλα που αδυνατούν να κατανοήσουν πως η χώρα μας ανήκει στη Δύση. Και αναρωτιέμαι φωναχτά για να το ακούσετε και εσείς μήπως ουδέποτε το κατανόησαν. Γιατί εάν το είχαν κατανοήσει όταν κυβερνούσαν δεν θα τιμούσαν τους αγώνες της αριστεράς και δεν θα μας είχαν ως Σοβιετία. Γιατί στη χώρα μας ο καπιταλισμός ποτέ δεν λειτούργησε , κυριαρχούσε και κυριαρχεί η αριστερή τρομοκρατία και το βασικότερο είχαμε και έχουμε επιχειρηματίες και εφοπλιστές με κρατικές επιχορηγήσεις!

Είναι να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο όταν βλέπουμε να στήνονται ανδριάντες σε όσους ήθελαν την χώρα μας μια Σοβιετικού τύπου "Δημοκρατία" και να αγνοούνται επιδεικτικά όλοι οι ήρωες που έχυσαν το αίμα τους για να μην καταντήσουμε όπως όλα τα πρώην ανατολικά κράτη επί κομμουνισμού. Στην χώρα που γέμισε η δημοκρατία το ΚΚΕ συγκινεί ακόμα ένα 6% του ελληνικού λαού οι ναζί της Χρυσής Αυγής ένα 9% και άλλα κόμματα με το ίδιο φασιστικές ιδεολογίες συγκεντρώνουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό ψηφοφόρων. ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ , ΚΚΕ-ΜΛ, αλλά και οπαδοί της ΝΔ και του Κινήματος Αλλαγής έχουν ως πρότυπά τους ηγέτες δυνάστες των λαών τους.

Κάποιοι χθες θυμήθηκαν μάλιστα το  δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο για να με κάνουν να νιώσω απόλυτη ΑΗΔΙΑ για έναν λαό που αναζητεί ηγέτες από τα σκουπίδια της Ιστορίας του. Θλίψη και πλήρης απογοήτευση λοιπόν με έχουν κυριεύσει για όσα ζω και αναρωτιέμαι τι φταίω Θεέ μου να γεννηθώ σε αυτή την υπέροχη χώρα με  αυτούς τους Γραικύλους κατοίκους. Γιατί Έλληνες με ανατολίτικες συνήθειες και σταλινικές ή χιτλερικές πρακτικές εγώ δεν αναγνωρίζω.

Σταύρος Μαρίνης 

Δεν υπάρχουν σχόλια :