Ο ιστορικός δήμαρχος Αργυρούπολης Τάκης Ευσταθιάδης, με έξι τετραετίες στο τιμόνι του δήμου, έδωσε μεγάλες και σκληρές μάχες απέναντι στους κληρονόμους του Νάστου. Ήταν ένας άνθρωπος που ταυτίστηκε με την υπεράσπιση της δημοτικής περιουσίας και άφησε έντονο αποτύπωμα στην Αυτοδιοίκηση.
Όμως ακόμη και άνθρωποι με μεγάλη εμπειρία μπορούν κάποια στιγμή να κάνουν μια λάθος εκτίμηση.
Το 2007, ο Τάκης Ευσταθιάδης αποφάσισε να δεσμεύσει έξι οικόπεδα που είχε αποκτήσει η χήρα του Νάστου, Τσιγκρίνου, μετά από δικαστικούς αγώνες και απόφαση του Άρειου Πάγου. Παράλληλα, αρνήθηκε να προχωρήσει στην καταβολή της αντίστοιχης αποζημίωσης.
Τα οικόπεδα παρέμεναν δεσμευμένα χωρίς να καταβάλλεται το νόμιμο τίμημα.
Όταν τον ρώτησα γιατί επιλέγει αυτή την τακτική, η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική:
«Εκκρεμεί η άλλη υπόθεση, η μεγάλη δίκη, και δεν θέλω με μια τέτοια απόφαση να δώσω επιχειρήματα στους κληρονόμους του Νάστου».
Η εκτίμηση αυτή όμως αποδείχθηκε λανθασμένη.
Η χήρα του Νάστου προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και ο δήμος βρέθηκε αντιμέτωπος με μια απόφαση που τον υποχρέωνε να καταβάλει περίπου 1.500.000 ευρώ. Επειδή ο δήμος δεν κατέβαλε το ποσό, δεσμεύτηκαν έσοδά του από μισθώματα του Carrefour.
Τελικά ο δήμος πλήρωσε το ποσό αυτό και έχασε τα οικοπεδα αφού η χήρα του Νάστου τα πούλησε σε ιδιώτες και χτίστηκαν.
Και το πιο σημαντικό: η απόφαση αυτή δεν επηρέασε τη μεγάλη δικαστική υπόθεση που ακολούθησε. Η τελική εξέλιξη της μεγάλης δικης ήταν ότι τα συγκεκριμένα κτήματα πέρασαν στο κράτος.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όχι η εκδοχή που βολεύει κάποιους.
Τα γράφω όλα αυτά για όσους έχουν παρασυρθεί από παραπληροφόρηση και από συνθήματα που παρουσιάζουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα.
Το σύνθημα «κανένα νοίκι σε ό,τι μας ανήκει» ακούγεται εύηχο, αλλά στηρίζεται σε μια βασική ανακρίβεια: δεν πρόκειται για περιουσία που ανήκει στον δήμο. Πρόκειται για κρατική περιουσία, η οποία παραχωρείται με νόμιμες διαδικασίες.
Η Δημοκρατία όμως δεν λειτουργεί με συνθήματα, φωνές και στοχοποίηση. Λειτουργεί με στοιχεία, επιχειρήματα και σεβασμό στη διαφορετική άποψη.
Τις τελευταίες ημέρες έχω δεχθεί πάνω από 300 μηνύματα από κατοίκους της Ηλιούπολης που εκφράζουν αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν. Πολλοί από αυτούς, όταν τους ρωτώ γιατί δεν μιλούν δημόσια, απαντούν:
«Φοβόμαστε».
Φοβούνται, όπως λένε, μήπως στοχοποιηθούν, μήπως δεχθούν επιθέσεις, μήπως χαρακτηριστούν επειδή έχουν διαφορετική άποψη.
Αν μια κοινωνία φτάσει στο σημείο οι πολίτες να φοβούνται να εκφράσουν τη γνώμη τους, τότε αυτό είναι ένα σοβαρό πλήγμα για τον δημόσιο διάλογο.
Κανείς δεν έχει το μονοπώλιο της ευαισθησίας για την πόλη.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παρουσιάζεται ως ο μοναδικός υπερασπιστής του δημοσίου συμφέροντος.
Η Ηλιούπολη χρειάζεται αλήθεια, ψυχραιμία και υπεύθυνο διάλογο. Όχι φανατισμό, παραπληροφόρηση και εκφοβισμό.
Γιατί στο τέλος η ιστορία δεν γράφεται από αυτούς που φωνάζουν περισσότερο.
Γράφεται από τα γεγονότα.
Ιδού τα έγγραφα που ο δήμος Ελληνικού -Αργυρούπολης πλήρωσε στη χήρα Νάστου τόσα χρήματα
ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ: Μα να πληρώσει ο δήμος Αργυρούπολης τόσα χρήματα στη χήρα του "καταπατητή"! "Απαράδεκτο" εμείς εδώ στην Ηλιούπολη θα τους τα χρωστάγαμε ακόμα. μέχρι να βγάλουν σε πλειστηριασμό, τα γραφεία της ΣΟΒΙΕΤΙΑΣ μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου