Η απόφαση του Κώστα Καραμανλή να μην παραστεί στο επερχόμενο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας (15-17 Μαΐου 2026) είναι ένα πολιτικό ράπισμα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες η ρήξη ανάμεσα στον πρώην πρωθυπουργό και το τωρινό κομματικό κέντρο εξουσίας θεωρείται οριστική και αμετάκλητη. Ο Κώστας Καραμανλής, με την αποχή του, στέλνει το μήνυμα ότι δεν επιθυμεί καμία ταύτιση με τις επιλογές του Μαξίμου, ενισχύοντας την εικόνα μιας παράταξης που βρίσκεται σε εσωτερική περιδίνηση και βαθιά θεσμική απόσταση από τις ιστορικές της ρίζες.
Η «καραμανλική» παράδοση απέναντι στον ελιτισμό
Το μήνυμα Καραμανλή είναι ηχηρό και στρέφεται κατά της «αλαζονείας και του ελιτισμού» που ο ίδιος είχε στηλιτεύσει σε προηγούμενες παρεμβάσεις του. Η άρνηση συμμετοχής στο Συνέδριο —στο οποίο θα απουσιάζει και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος— αναδεικνύει τις υπόγειες αλλά πλέον ορατές διαφοροποιήσεις του λεγόμενου «καραμανλικού» μπλοκ. Ακόμη και η άρνηση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη να αναλάβει την προεδρία του Συνεδρίου συμπληρώνει το παζλ μιας ηγεσίας που απομονώνεται από τα παραδοσιακά της στελέχη. Ο Καραμανλής δείχνει να επιλέγει τον δρόμο της «σιωπηλής καταδίκης» μιας πολιτικής που, κατά τον ίδιο, έχει απομακρυνθεί από το εθνικό συμφέρον και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Η συμπόρευση με Σαμαρά και το τέλος της συνοχής
Η κίνηση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν συνδυαστεί με τη δημόσια διαφοροποίηση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος έχει μιλήσει ανοιχτά για «χάος» στην κυβερνητική πολιτική. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί φαίνεται να συγκροτούν ένα άτυπο μέτωπο απέναντι στον Μητσοτάκη, εκφράζοντας την ανησυχία τους για τους χειρισμούς στα εθνικά θέματα και την οικονομία. Σε μια κρίσιμη συγκυρία, όπου η Νέα Δημοκρατία βλέπει τα ποσοστά της να φυλλορροούν στις δημοσκοπήσεις, η απουσία του Καραμανλή λειτουργεί ως θρυαλλίδα εξελίξεων. Το Μαξίμου χάνει το τελευταίο του στήριγμα στην ιστορική βάση της παράταξης, μένοντας εγκλωβισμένο σε ένα μοντέλο διακυβέρνησης που αμφισβητείται πλέον ευθέως από την ίδια την καρδιά της κεντροδεξιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου