"Άλλαξαν όλα ξαφνικά κι έφυγες μόνος σου αλλού στους διαδρόμους του μυαλού... " Τα είχες πει εσύ... "από παιδί ήσουν ένα σώμα που είχες ρίζα στον αέρα, σώμα φυγής παρέμεινες κι εμείς πήγαμε πιο πέρα... ",
"Ώρες μικρές στα σκοτεινά, τώρα εμείς πιάνουμε του πάνω την συχνότητα... ",
"είναι οι στιγμές που οι λέξεις στήνουν την σιωπή"
Γιώργο, φίλε Γιώργο, ζητάμε εμείς απαντήσεις τώρα...
"Θα είσαι ένα κενό που μεγαλώνει, θέλουμε να γυρίσεις στα παλιά, την παλιά μας γειτονιά, όχι των αγγέλων, αλλά εδώ ανάμεσά μας",
"Και φυσικά δεν τελειώσαμε ακόμα, δρόμο έχουμε μπροστά μας αρκετό".
"Σ' αρέσει να ρισκάρεις χωρίς να το σκεφτείς, σ' αρέσει το σκοτάδι, σ' αρέσει και το φως. Σ' άρεσαν τα λεφτά, αλλά δεν μπορούσες να γίνεις υπόδουλος σ' αυτά".
Και αυτό ήταν που σε ξεχώριζε απ' όλους και απ' όλα!
"Η φιλοσοφία σου... όλα να τα ζήσεις", ακόμα και τον θάνατο και την φαντασία σου (και την φαντασία μας) να εξαντλήσεις.
Το σίγουρο είναι ότι ... ανήκεις στα όνειρά σου, δεν θέλεις κανέναν μέσα στη μοναξιά σου.
Το τηλέφωνο αυτή την φορά το σήκωσες...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου