Η απόφαση του ΚΥΣΕΑ για αποστολή 4 μαχητικών F-16 και 2 φρεγατών στην Κύπρο παρουσιάζεται ως απάντηση στην ιρανική απειλή. Όμως η Ιστορία δεν γράφεται με κινήσεις εντυπωσιασμού.
Η Κύπρος δεν χρειάζεται μόνον «επισκέψεις» και φωτογραφίες του Έλληνα υπουργού άμυνας. Χρειάζεται στρατηγική και τόλμη.
Το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδος–Κύπρου δεν υλοποιήθηκε ποτέ στην πράξη.
Πρέπει να καταλάβουμε πώς η άμυνα της Κύπρου είναι άμυνα της Ελλάδας.
Αν μιλάμε σοβαρά για ενεργοποίηση στο 100%, τότε μιλάμε για:
Σταθερή παρουσία και όχι συμβολικές μετακινήσεις.
Σταθερή παρουσία σημαίνει:
• Μόνιμη δυνατότητα στάθμευσης και επιχειρησιακής δράσης ελληνικών μαχητικών σε κυπριακές βάσεις.
• Τακτική και προβλέψιμη παρουσία μονάδων επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο.
• Κοινό επιχειρησιακό σχεδιασμό Ελλάδας–Κυπριακής Δημοκρατίας.
• Διαλειτουργικότητα συστημάτων και ενιαίο κέντρο συντονισμού.
• Συνεχείς κοινές ασκήσεις υψηλής έντασης με πραγματική αποτρεπτική αξία.
Ο Ελληνισμός στην Κύπρο δεν είναι διαπραγματεύσιμος. Δεν είναι εργαλείο εσωκομματικής κατανάλωσης. Δεν είναι φόντο για προεκλογικά πλάνα.
Η απειλή είναι πραγματική και η απάντηση οφείλει να είναι μόνιμη και αξιόπιστη.
Η αποτροπή δεν μετριέται σε αριθμό αεροσκαφών που “περνούν”.
Μετριέται σε παρουσία που μένει.
Όπως έγραψε ο Θουκυδίδης:
«Ο ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου