Η αλήθεια είναι μία: αυτός ο αγώνας δεν έχει «ιδιοκτήτες».
Ανήκει πρωτίστως στον μαθητή Παναγιώτη Παπαδόπουλο, που με την επιστολή του έδωσε φωνή σε μια ολόκληρη κοινότητα και πέτυχε να αναδειχθεί το θέμα εκεί όπου επί χρόνια έμενε στάσιμο.
Ανήκει, όμως, εξίσου:
• στη μητέρα του Παναγιώτη, που στάθηκε στην πρώτη γραμμή με επιμονή, αξιοπρέπεια και σταθερή διεκδίκηση,
• στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, που με συλλογική δράση, τεκμηρίωση και διαρκή πίεση κράτησε το ζήτημα ζωντανό,
• και σε όλους τους γονείς και εκπαιδευτικούς που δεν συμβιβάστηκαν με την εγκατάλειψη.
Κάθε προσπάθεια να παρουσιαστεί αυτή η εξέλιξη ως «επιτυχία» της δημοτικής αρχής, χωρίς να αναγνωριστεί ποιοι πραγματικά σήκωσαν το βάρος της διεκδίκησης, αδικεί την αλήθεια και τους ανθρώπους που πάλεψαν στην πράξη.
Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ούτε τις υποτιμητικές δηλώσεις για τα σχολικά λεωφορεία τον περασμένο Σεπτέμβριο, ούτε την αντιμετώπιση στις παρατάξεις της αντιπολίτευσης από την δημοτική αρχή.
Ο Δήμος οφείλει να έχει ρόλο υποστήριξης και διευκόλυνσης (τεχνικά, διοικητικά, αδειοδοτικά), όχι να εμφανίζεται ως ο αποκλειστικός φορέας της επιτυχίας. Το έργο ανήκει στην κοινωνία και στα παιδιά, όχι σε γραφεία και δελτία τύπου.
Εμείς θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις και να πιέζουμε ώστε αυτή η δέσμευση να μετατραπεί σε πραγματικότητα – με σεβασμό στους ανθρώπους που την κέρδισαν.
Δημήτρης Ευαγγέλου
Επικεφαλής παράταξης "Ηλιούπολη - Φωτεινή πόλη"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου