Διαβάστε την:
Φωτογραφία: ilioupolinews.gr
Αυτό συνέβη με το Δήμαρχο Ηλιούπολης Στάθη Ψυρρόπουλο, ο οποίος ανέβηκε στο βήμα και σε μία μακροσκελή τοποθέτηση αναφέρθηκε στη σημασία της ιστορικής μνήμης και της ταυτότητας. Μέχρι εδώ όλα σχεδόν καλά. Όμως ενώ όλα δείχνουν ότι ο Δήμαρχος έχει τελειώσει το λόγο του, επιστρέφει και ξαφνιάζει το ακροατήριο, αναφερόμενος σε κάτι απρόβλεπτο. Ανακοινώνει ότι θα αποδεχτεί πρόταση της ΕΤΑΔ και θυγατρικής του Υπερταμείου, να παραχωρηθεί στο Δήμο η έκταση του πάρκου Χαλικάκη έναντι ενοικίου! Δηλαδή κατ’ επέκταση την αναγνώριση της ΕΤΑΔ ως ιδιοκτήτη του συνόλου της δημόσιας περιουσίας στην πόλη, ξεπερνώντας τις διαχρονικές “κόκκινες γραμμές” του Δήμου με μία πρόταση υπαναχώρησης. Το σχέδιο ήταν προμελετημένο, αφού μετά τον κ. Ψυρρόπουλο, ανέβηκε στο βήμα εκπρόσωπος της Περιφέρειας με σκοπό να αναφερθεί στη χρηματοδότηση για την “αξιοποίηση” του πάρκου, στηρίζοντας την ανακοίνωση του Δημάρχου εν μέσω αποδοκιμασιών δυσανασχέτησης από το κοινό, λόγω της καθυστέρησης της προβολής.
Ασχέτως με το περιεχόμενο της ανακοίνωσής του, η επιλογή της συγκεκριμένης εκδήλωσης για να το κάνει ήταν εντελώς ατυχής. Στο ντοκιμαντέρ προβάλλονται μαρτυρίες Ηλιουπολιτών που υπερασπίστηκαν τη δημόσια περιουσία επί σειρά δεκαετιών, όπως ο Πάνος Τότσικας, ο Νίκος Καραβέλος και άλλοι. Μάλιστα το ντοκιμαντέρ περιέχει κεφάλαιο αφιερωμένο στο σύνολο των αγώνων για τη δημόσια περιουσία, οι οποίοι διαμόρφωσε την Ηλιούπολη όπως την ξέρουμε σήμερα και συγκεκριμένα στο Χαλικάκι. Επιπλέον ο Δήμαρχος προέβη σε αυτές τις δηλώσεις ενώ παρεβρισκόταν ανάμεσα στους θεατές, ο νομικός Ν. Καραβέλος, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του ως σύμβουλος του Δήμου στην υπεράσπιση των δημοσίων εκτάσεων, με κερδοφόρα αποτελέσματα. Όλα τα παραπάνω μπορούν να χαρακτηριστούν ως διάπραξη ύβρεως, σε μία εκδήλωση που αν μη τι άλλο υμνεί τη σημασία αυτών των αγώνων.
Προς τιμή της η ΟΠΙ Ηλιούπολης, ως “οικοδεσπότης” εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία διαχώρισε τη θέση της από τις δηλώσεις του Δημάρχου. Όμως τώρα τι;
Το Τυρί
Οι σύλλογοι και οι ομάδες πολιτών που δρουν στην πόλη, όποιος και να είναι ο χαρακτήρας τους ή η φύση της δράσης τους έχουν κάποιες λειτουργικές ανάγκες. Το ίδιο και η ΟΠΙ Ηλιούπολης, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της από απλούς ανθρώπους της πόλης και έχει προχωρήσει σε καταγραφή και αρχειοθέτηση δεκάδων πολύτιμων μαρτυριών που αποτελούν παρακαταθήκη. Από την αρχή η ΟΠΙ ξεκαθάρισε την ανεξαρτησία της και αυτονομία της από το Δήμο, απαιτώντας από αυτόν να δανείζεται τον τεχνικό εξοπλισμό που απαιτείται για τις συνεντεύξεις. Από τότε η ΟΠΙ έχει διοργανώσει εκθέσεις, εκδηλώσεις και έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις άλλων ομάδων της πόλης, αλλά έχει ανταποκριθεί ορθώς και σε προσκλήσεις του Δήμου.
Ωστόσο (και δεν αναφερόμαστε στην ΟΠΙ αυτή τη στιγμή) οι σύλλογοι πολλές φορές, για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους απευθύνονται στους Δήμους για την παραχώρηση μέσων ή χώρων. Και γιατί όχι; άλλωστε τα μέσα που διαθέτει ο εκάστοτε Δήμος ανήκουν στους πολίτες και στις ανάγκες τους. Και εδώ μπαίνουν στη μέση οι Δημοτικές Αρχές.
Ο Δράκος
Στον εκάστοτε Δήμο (δηλαδή το σύνολο των πολιτών), αναθέτεται η Διοίκηση στη Δημοτική Αρχή, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι η Δημοτική Αρχή είναι και ο Δήμος. Από την πρώτη στιγμή της θητείας του Δημάρχου Ψυρρόπουλου, παρατηρείται μία μεθόδευση για καταχρηστική επικοινωνιακή οικειοποίηση από πλευράς του, των δράσεων και εκδηλώσεων που διοργανώνονται από ομάδες πολιτών και συλλόγους.
Έχουν παρατηρηθεί πρακτικές κατά τις οποίες η Δημοτική Αρχή πλησιάζει διοργανωτές επικείμενων εκδηλώσεων και με το πρόσχημα της βέλτιστης επικοινωνίας, οικειοποιείται την εκδήλωση για ίδιον επικοινωνιακό όφελος, παρουσιάζοντας τη διοργάνωση υπό την αιγίδα του Δήμου στην καλύτερη των περιπτώσεων ή τον εαυτό του ως συνδιοργανωτή. Προφανώς τα κίνητρα εδώ δεν είναι τόσο αγνά, καθώς δεν επιχειρείται να στηριχθεί με ανιδιοτέλεια μία πρωτοβουλία πολιτών, αλλά να προβληθεί όχι απλά ο Δήμος, αλλά η ίδια η Δημοτική Αρχή. Τα παραπάνω μεθοδεύονται υπό τη στρεβλή αντίληψη ότι τα μέσα του Δήμου ανήκουν στην εκάστοτε Δημοτική Αρχή.
Η Φάκα
Η “στήριξη” των ομάδων πολιτών από τους Δήμους κρύβει μία προφανή παγίδα. Δεν υποστηρίζουμε απαραίτητα ότι δεν πρέπει να συμβαίνει ή ότι πρέπει οι σύλλογοι να την αρνούνται. Αλλά υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που θέλουν προσοχή.
Η προβολή της δράσης των διαφόρων συλλόγων είναι αναγκαία. Είναι αναγκαία και η παροχή χώρων και μέσων, ώστε να είναι σε θέση να βελτιστοποιούν την προσφορά και το έργο τους στην κοινωνία, αλλά και να προσελκύουν τη συμμετοχή νέων μελών. Οι διάφορες συνεννοήσεις και συνεργασίες που συντελούνται στα πλαίσια της λειτουργίας τους με τις διοικήσεις είναι θεμιτές. Άλλωστε οι διοικήσεις των δήμων είναι και οι ορισμένοι υπεύθυνοι για τη διαχείριση καταστάσεων που αφορούν και στη λειτουργία των διαφόρων ομάδων πολιτών, ασχέτως με την πολιτική τοποθέτηση της διοίκησης.
Το Χαλικάκι
Εδώ τα πράγματα αλλάζουν. Η επιλογή της δημοτικής αρχής να υπαναχωρήσει στο θέμα της δημόσιας περιουσίας στην Ηλιούπολη και μάλιστα με αυτόν τον αντιδημοκρατικό τρόπο, εμπλέκει θέλοντας η μη και οποιαδήποτε ομάδα ή σύλλογο συνεργάζεται (όπως είναι λογικό) μαζί της. Και αυτό όχι γιατί οι σύλλογοι πρέπει να κάνουν “μούτρα” στο δήμαρχο για τη συγκεκριμένη απόφαση. Αλλά διότι όπως προαναφέραμε, η συγκεκριμένη δημοτική αρχή υπερβαίνει τα συνηθισμένα στο σφετερισμό δράσεων πολιτών. Επιπλέον, ο χειρισμός της «υπόθεσης Χαλικάκι» ξεφεύγει από το στενό όρο της πολιτικής διαφωνίας. Δεν πρόκειται μία απλή διαφωνία. Πρόκειται για τη διάπραξη ύβρεως από μέρους του Δημάρχου απέναντι στην ιστορία της πόλης και μάλιστα σε μία υπόθεση που οι πάντες (πλην της δημοτικής αρχής) βρίσκονται απέναντι σε αυτή την ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ επιλογή. Και το ότι βρίσκονται όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις τις πόλης απέναντι του σε αυτή την υπόθεση, καθιστά λυσσαλέα ανάγκη του επικοινωνιακού επιτελείου του Δημάρχου να παρουσιάσει συμμάχους.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η φύση κάποιων πολιτιστικών ομάδων ή συλλόγων όπως η ΟΠΙ δεν είναι να εμπλέκεται σε πολιτικές διενέξεις, ούτε να παίρνει θέση υπέρ ή κατά κάποιου. Σε αυτή την περίπτωση όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ήδη στην προβολή του ντοκιμαντέρ, η ΟΠΙ κινδύνευσε να γίνει ο «χρήσιμος ηλίθιος» στις βλέψεις του Δημάρχου για την αναγνώριση της ΕΤΑΔ ως τον απόλυτο ιδιοκτήτη του συνόλου της δημόσιας περιουσίας. Ευτυχώς όμως λόγω της ανακοίνωσής της δεν έγινε. Και ο κ. Ψυρρόπουλος δε θα σταματήσει εκεί. Θα εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά μέχρι και την τελευταία “τρίχα” αυτών των ομάδων ώστε να κάνει επικοινωνιακή φιγούρα. Θα καρπωθεί ότι περισσότερο μπορεί από τη δουλειά της κοινωνίας των πολιτών για ίδιον όφελος. Δεν υπάρχει κανένας ενδοιασμός από το επιτελείο της δημοτικής αρχής σε αυτό το θέμα. Δε θα διστάσει να καταστήσει τους ανθρώπους που από το μεράκι τους και την αγάπη τους για τον τόπο τους προσφέρουν, νεροκουβαλητές του ξεπλύματος της εικόνας του.
Δεν είναι τοπικό φαινόμενο. Οι σύλλογοι σε πολλές περιπτώσεις είναι εργαλεία για να συντηρούνται εκλογικές πελατείες. Επίσης η ματαιοδοξία ή η ανάγκη κάποιων μελών για αυτοπροβολή ή παραγοντισμό, παρασέρνει τους συλλόγους σε μονοπάτια περίεργα. Όμως η ΟΠΙ δεν ανήκει σε αυτές τις περιπτώσεις. Και επειδή ακριβώς δεν ανήκει σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά αν μη τι άλλο γνωρίζει την τοπική ιστορία, οφείλει να διαφυλάξει αυτή την κατάκτησή της και το χαρακτήρα της με κάθε τρόπο.
Η συμμετοχή της ΟΠΙ σε πρωτοβουλίες του Δήμου είναι θεμιτή. Ανεξάρτητα με το ποιά είναι η Δημοτική Αρχή. Αλλά εδώ τα πράγματα αλλάζουν. Η περίπτωση της σημερινής Ηλιούπολης δεν είναι τόσο απλή και αθώα. Η ΟΠΙ και η κάθε ομάδα ή σύλλογος, κινδυνεύει όχι μόνο άθελά της να πάρει θέση υπέρ της επιλογής της δημοτικής αρχής (μη παίρνοντας θέση ή μη διαχωρίζοντας τη θέση της), αλλά να γίνει κουβαλητής μία επικοινωνίας υπέρ της επιλογής του Δημάρχου, υπέρ των υπογείων συνεννοήσεων και επίσης άθελά της να στηρίξει εμμέσως και ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ που υποκινούν αυτές τις επιλογές.
Με αγάπη, η συντακτική ομάδα της Υψηλής Τάσης.
100 χρόνια Ηλιούπολης, Ηλιούπολη, ΟΠΙ, Χαλικάκι
Η συγκυρία κατά την οποία ο Δήμαρχος Ηλιούπολης Στάθης Ψυρρόπουλος επέλεξε να προαναγγείλει χωρίς καμία συναίνεση την υπαναχώρηση του Δήμου ως προς τα δικαιώματά του στη Δημόσια Περιουσία της πόλης, μας διδάσκει πολλά. Αναφερόμαστε στην προβολή του ντοκιμαντέρ του Γιάννη Καραμαγκάλη για τα 100 χρόνια Ηλιούπολης, το οποίο βασίζεται στην ανεκτίμητης αξίας έρευνα της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας (ΟΠΙ).
Η καταπληκτική δουλειά του Γ. Καραμαγκάλη για τον έναν αιώνα ζωής της Ηλιούπολης, προβλήθηκε για τελευταία φορά πριν δημοσιοποιηθεί ελεύθερα στο διαδίκτυο, το Σάββατο 6 Ιουνίου 2026, στον κατάμεστο θερινό κινηματογράφο “Μελίνα Μερκούρη”. Την προβολή προλόγισε εκ μέρους της ΟΠΙ η συμπολίτισσά μας Χρύσα Λεπεσιώτου και φυσικά ο ίδιος ο δημιουργός. Ωστόσο όπως είθισται σε τέτοιου είδους μαζικές εκδηλώσεις, τοπικοί πολιτικοί παράγοντες εκμεταλλεύονται τη συγκυρία και διεκδικούν λίγες στιγμές προβολής.
Η καταπληκτική δουλειά του Γ. Καραμαγκάλη για τον έναν αιώνα ζωής της Ηλιούπολης, προβλήθηκε για τελευταία φορά πριν δημοσιοποιηθεί ελεύθερα στο διαδίκτυο, το Σάββατο 6 Ιουνίου 2026, στον κατάμεστο θερινό κινηματογράφο “Μελίνα Μερκούρη”. Την προβολή προλόγισε εκ μέρους της ΟΠΙ η συμπολίτισσά μας Χρύσα Λεπεσιώτου και φυσικά ο ίδιος ο δημιουργός. Ωστόσο όπως είθισται σε τέτοιου είδους μαζικές εκδηλώσεις, τοπικοί πολιτικοί παράγοντες εκμεταλλεύονται τη συγκυρία και διεκδικούν λίγες στιγμές προβολής.
Φωτογραφία: ilioupolinews.gr
Αυτό συνέβη με το Δήμαρχο Ηλιούπολης Στάθη Ψυρρόπουλο, ο οποίος ανέβηκε στο βήμα και σε μία μακροσκελή τοποθέτηση αναφέρθηκε στη σημασία της ιστορικής μνήμης και της ταυτότητας. Μέχρι εδώ όλα σχεδόν καλά. Όμως ενώ όλα δείχνουν ότι ο Δήμαρχος έχει τελειώσει το λόγο του, επιστρέφει και ξαφνιάζει το ακροατήριο, αναφερόμενος σε κάτι απρόβλεπτο. Ανακοινώνει ότι θα αποδεχτεί πρόταση της ΕΤΑΔ και θυγατρικής του Υπερταμείου, να παραχωρηθεί στο Δήμο η έκταση του πάρκου Χαλικάκη έναντι ενοικίου! Δηλαδή κατ’ επέκταση την αναγνώριση της ΕΤΑΔ ως ιδιοκτήτη του συνόλου της δημόσιας περιουσίας στην πόλη, ξεπερνώντας τις διαχρονικές “κόκκινες γραμμές” του Δήμου με μία πρόταση υπαναχώρησης. Το σχέδιο ήταν προμελετημένο, αφού μετά τον κ. Ψυρρόπουλο, ανέβηκε στο βήμα εκπρόσωπος της Περιφέρειας με σκοπό να αναφερθεί στη χρηματοδότηση για την “αξιοποίηση” του πάρκου, στηρίζοντας την ανακοίνωση του Δημάρχου εν μέσω αποδοκιμασιών δυσανασχέτησης από το κοινό, λόγω της καθυστέρησης της προβολής.
Ασχέτως με το περιεχόμενο της ανακοίνωσής του, η επιλογή της συγκεκριμένης εκδήλωσης για να το κάνει ήταν εντελώς ατυχής. Στο ντοκιμαντέρ προβάλλονται μαρτυρίες Ηλιουπολιτών που υπερασπίστηκαν τη δημόσια περιουσία επί σειρά δεκαετιών, όπως ο Πάνος Τότσικας, ο Νίκος Καραβέλος και άλλοι. Μάλιστα το ντοκιμαντέρ περιέχει κεφάλαιο αφιερωμένο στο σύνολο των αγώνων για τη δημόσια περιουσία, οι οποίοι διαμόρφωσε την Ηλιούπολη όπως την ξέρουμε σήμερα και συγκεκριμένα στο Χαλικάκι. Επιπλέον ο Δήμαρχος προέβη σε αυτές τις δηλώσεις ενώ παρεβρισκόταν ανάμεσα στους θεατές, ο νομικός Ν. Καραβέλος, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του ως σύμβουλος του Δήμου στην υπεράσπιση των δημοσίων εκτάσεων, με κερδοφόρα αποτελέσματα. Όλα τα παραπάνω μπορούν να χαρακτηριστούν ως διάπραξη ύβρεως, σε μία εκδήλωση που αν μη τι άλλο υμνεί τη σημασία αυτών των αγώνων.
Προς τιμή της η ΟΠΙ Ηλιούπολης, ως “οικοδεσπότης” εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία διαχώρισε τη θέση της από τις δηλώσεις του Δημάρχου. Όμως τώρα τι;
Το Τυρί
Οι σύλλογοι και οι ομάδες πολιτών που δρουν στην πόλη, όποιος και να είναι ο χαρακτήρας τους ή η φύση της δράσης τους έχουν κάποιες λειτουργικές ανάγκες. Το ίδιο και η ΟΠΙ Ηλιούπολης, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της από απλούς ανθρώπους της πόλης και έχει προχωρήσει σε καταγραφή και αρχειοθέτηση δεκάδων πολύτιμων μαρτυριών που αποτελούν παρακαταθήκη. Από την αρχή η ΟΠΙ ξεκαθάρισε την ανεξαρτησία της και αυτονομία της από το Δήμο, απαιτώντας από αυτόν να δανείζεται τον τεχνικό εξοπλισμό που απαιτείται για τις συνεντεύξεις. Από τότε η ΟΠΙ έχει διοργανώσει εκθέσεις, εκδηλώσεις και έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις άλλων ομάδων της πόλης, αλλά έχει ανταποκριθεί ορθώς και σε προσκλήσεις του Δήμου.
Ωστόσο (και δεν αναφερόμαστε στην ΟΠΙ αυτή τη στιγμή) οι σύλλογοι πολλές φορές, για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους απευθύνονται στους Δήμους για την παραχώρηση μέσων ή χώρων. Και γιατί όχι; άλλωστε τα μέσα που διαθέτει ο εκάστοτε Δήμος ανήκουν στους πολίτες και στις ανάγκες τους. Και εδώ μπαίνουν στη μέση οι Δημοτικές Αρχές.
Ο Δράκος
Στον εκάστοτε Δήμο (δηλαδή το σύνολο των πολιτών), αναθέτεται η Διοίκηση στη Δημοτική Αρχή, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι η Δημοτική Αρχή είναι και ο Δήμος. Από την πρώτη στιγμή της θητείας του Δημάρχου Ψυρρόπουλου, παρατηρείται μία μεθόδευση για καταχρηστική επικοινωνιακή οικειοποίηση από πλευράς του, των δράσεων και εκδηλώσεων που διοργανώνονται από ομάδες πολιτών και συλλόγους.
Έχουν παρατηρηθεί πρακτικές κατά τις οποίες η Δημοτική Αρχή πλησιάζει διοργανωτές επικείμενων εκδηλώσεων και με το πρόσχημα της βέλτιστης επικοινωνίας, οικειοποιείται την εκδήλωση για ίδιον επικοινωνιακό όφελος, παρουσιάζοντας τη διοργάνωση υπό την αιγίδα του Δήμου στην καλύτερη των περιπτώσεων ή τον εαυτό του ως συνδιοργανωτή. Προφανώς τα κίνητρα εδώ δεν είναι τόσο αγνά, καθώς δεν επιχειρείται να στηριχθεί με ανιδιοτέλεια μία πρωτοβουλία πολιτών, αλλά να προβληθεί όχι απλά ο Δήμος, αλλά η ίδια η Δημοτική Αρχή. Τα παραπάνω μεθοδεύονται υπό τη στρεβλή αντίληψη ότι τα μέσα του Δήμου ανήκουν στην εκάστοτε Δημοτική Αρχή.
Η Φάκα
Η “στήριξη” των ομάδων πολιτών από τους Δήμους κρύβει μία προφανή παγίδα. Δεν υποστηρίζουμε απαραίτητα ότι δεν πρέπει να συμβαίνει ή ότι πρέπει οι σύλλογοι να την αρνούνται. Αλλά υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που θέλουν προσοχή.
Η προβολή της δράσης των διαφόρων συλλόγων είναι αναγκαία. Είναι αναγκαία και η παροχή χώρων και μέσων, ώστε να είναι σε θέση να βελτιστοποιούν την προσφορά και το έργο τους στην κοινωνία, αλλά και να προσελκύουν τη συμμετοχή νέων μελών. Οι διάφορες συνεννοήσεις και συνεργασίες που συντελούνται στα πλαίσια της λειτουργίας τους με τις διοικήσεις είναι θεμιτές. Άλλωστε οι διοικήσεις των δήμων είναι και οι ορισμένοι υπεύθυνοι για τη διαχείριση καταστάσεων που αφορούν και στη λειτουργία των διαφόρων ομάδων πολιτών, ασχέτως με την πολιτική τοποθέτηση της διοίκησης.
Το Χαλικάκι
Εδώ τα πράγματα αλλάζουν. Η επιλογή της δημοτικής αρχής να υπαναχωρήσει στο θέμα της δημόσιας περιουσίας στην Ηλιούπολη και μάλιστα με αυτόν τον αντιδημοκρατικό τρόπο, εμπλέκει θέλοντας η μη και οποιαδήποτε ομάδα ή σύλλογο συνεργάζεται (όπως είναι λογικό) μαζί της. Και αυτό όχι γιατί οι σύλλογοι πρέπει να κάνουν “μούτρα” στο δήμαρχο για τη συγκεκριμένη απόφαση. Αλλά διότι όπως προαναφέραμε, η συγκεκριμένη δημοτική αρχή υπερβαίνει τα συνηθισμένα στο σφετερισμό δράσεων πολιτών. Επιπλέον, ο χειρισμός της «υπόθεσης Χαλικάκι» ξεφεύγει από το στενό όρο της πολιτικής διαφωνίας. Δεν πρόκειται μία απλή διαφωνία. Πρόκειται για τη διάπραξη ύβρεως από μέρους του Δημάρχου απέναντι στην ιστορία της πόλης και μάλιστα σε μία υπόθεση που οι πάντες (πλην της δημοτικής αρχής) βρίσκονται απέναντι σε αυτή την ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ επιλογή. Και το ότι βρίσκονται όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις τις πόλης απέναντι του σε αυτή την υπόθεση, καθιστά λυσσαλέα ανάγκη του επικοινωνιακού επιτελείου του Δημάρχου να παρουσιάσει συμμάχους.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η φύση κάποιων πολιτιστικών ομάδων ή συλλόγων όπως η ΟΠΙ δεν είναι να εμπλέκεται σε πολιτικές διενέξεις, ούτε να παίρνει θέση υπέρ ή κατά κάποιου. Σε αυτή την περίπτωση όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ήδη στην προβολή του ντοκιμαντέρ, η ΟΠΙ κινδύνευσε να γίνει ο «χρήσιμος ηλίθιος» στις βλέψεις του Δημάρχου για την αναγνώριση της ΕΤΑΔ ως τον απόλυτο ιδιοκτήτη του συνόλου της δημόσιας περιουσίας. Ευτυχώς όμως λόγω της ανακοίνωσής της δεν έγινε. Και ο κ. Ψυρρόπουλος δε θα σταματήσει εκεί. Θα εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά μέχρι και την τελευταία “τρίχα” αυτών των ομάδων ώστε να κάνει επικοινωνιακή φιγούρα. Θα καρπωθεί ότι περισσότερο μπορεί από τη δουλειά της κοινωνίας των πολιτών για ίδιον όφελος. Δεν υπάρχει κανένας ενδοιασμός από το επιτελείο της δημοτικής αρχής σε αυτό το θέμα. Δε θα διστάσει να καταστήσει τους ανθρώπους που από το μεράκι τους και την αγάπη τους για τον τόπο τους προσφέρουν, νεροκουβαλητές του ξεπλύματος της εικόνας του.
Δεν είναι τοπικό φαινόμενο. Οι σύλλογοι σε πολλές περιπτώσεις είναι εργαλεία για να συντηρούνται εκλογικές πελατείες. Επίσης η ματαιοδοξία ή η ανάγκη κάποιων μελών για αυτοπροβολή ή παραγοντισμό, παρασέρνει τους συλλόγους σε μονοπάτια περίεργα. Όμως η ΟΠΙ δεν ανήκει σε αυτές τις περιπτώσεις. Και επειδή ακριβώς δεν ανήκει σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά αν μη τι άλλο γνωρίζει την τοπική ιστορία, οφείλει να διαφυλάξει αυτή την κατάκτησή της και το χαρακτήρα της με κάθε τρόπο.
Η συμμετοχή της ΟΠΙ σε πρωτοβουλίες του Δήμου είναι θεμιτή. Ανεξάρτητα με το ποιά είναι η Δημοτική Αρχή. Αλλά εδώ τα πράγματα αλλάζουν. Η περίπτωση της σημερινής Ηλιούπολης δεν είναι τόσο απλή και αθώα. Η ΟΠΙ και η κάθε ομάδα ή σύλλογος, κινδυνεύει όχι μόνο άθελά της να πάρει θέση υπέρ της επιλογής της δημοτικής αρχής (μη παίρνοντας θέση ή μη διαχωρίζοντας τη θέση της), αλλά να γίνει κουβαλητής μία επικοινωνίας υπέρ της επιλογής του Δημάρχου, υπέρ των υπογείων συνεννοήσεων και επίσης άθελά της να στηρίξει εμμέσως και ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ που υποκινούν αυτές τις επιλογές.
Με αγάπη, η συντακτική ομάδα της Υψηλής Τάσης.
100 χρόνια Ηλιούπολης, Ηλιούπολη, ΟΠΙ, Χαλικάκι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου